W WIELU MITACH

W wielu mitach re­ligijnych, na przykład greckich, nie było grani­cy między człowiekiem i zwierzęciem. Przyj­mowano możliwość różnorakich identyfikacji, możliwość wcieleń ludzi, także i bogów w zwierzęta, a niekiedy również i odwrotnie; zwierzęta stawały się nierzadko symbolami ludzkich cnót i wad, ponieważ — rzekomo posiadały właśnie odpowiednie cechy; zwierzęta też odgrywały niekiedy rolę strażników ładu lub narzędzi zemsty — to przecież ostatecznie sęp karał Prometeusza. Wywodząca się z pradziejów wspólnota lu­dzi i zwierząt trwała i rozwijała się w następ­nych stuleciach w różnych formach. Nie mogła jej zniszczyć nawet religia chrześcijańska, nosząca człowieka, jako duszą nieśmiertelną, wysoko ponad wszystkie inne stworzenia; według franciszkańskiej koncep­cji świata zwierzęta — a także cała przyroda stawały się_ człowiekowi bliższe niż kiedy­kolwiek dawniej.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!