UJAWNIENIE W JĘZYKU

Ujawnia się w języku, w którym ak­centuje się zaimek „ja”, utożsamiany dawniej dość często z zaimkiem „on”, ujawnia się w sto­sunkach pokrewieństwa, a zwłaszcza ojcostwa, które w dawniejszych układach powiązań rodo­wych nie było wyróżniane w obrzędach i mi­tach, wyrażających indywidualne zadania i sukcesy ludzi na tle personifikowanych sił natury i bóstw.Proces ten przebiega powoli. Świadectwa jego znajdujemy już u Homera. Wyrażając sta­rodawną grecką koncepcję życia i człowieka, iśnówi on o „duszy” bądź jako o „tchnieniu”, które ulata z umierającego człowieka, bądź jako o     cieniu bytującym w podziemnym świecie. Po śmierci nie ostaje się człowiek w postaci „duszy”; ostaje się tylko jego „cień”, niemate­rialny i pozbawiony pamięci, a więc i niezdolny do identyfikacji wydarzeń życiowych. Człowiek jest naprawdę człowiekiem tylko tutaj, na zie­mi. W Iliadzie mówi się o „duszach” bohate­rów, które wędrują w zaświaty, ale „oni sami” pozostają na polu walk.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!