JAKO ISTOTA OSACZONA

I tak człowiek jako istota „osaczona” przez świat — a nie wtopiona organicznie w jakiś jego fragment — może w sposob swoisty, nie mający żadnych analogii w swiecie istot żywych, osiągać przystosowanie do warunków życia własnym działaniem, przez które warunki te wybiera, a nawet projektuje i stwarza. I w ten sposób ta najsłabsza i nai- ardziej upośledzona pod względem życiowego wyposażenia istota osiąga sukcesy niedostępne żadnym innym stworzeniom żywym, którym natura przeznaczyła życie określone. Różnica między środowiskiem, w którym żyje zwierzę, a środowiskiem, w którym żyie człowiek, jest jednak jeszcze głębsza, wykracza poza przeciwieństwo, o którym mówiliśmy, if akt, iż struktura i wyposażenie organizmu predysponuje różne gatunki zwierząt do życia w rożnych, odpowiadających im środowiskach sprawia że zwierzę może żyć tylko w „swoim”’ srodowisku, ginie zaś, gdy środowisko to ulega przekształceniu lub zniszczeniu.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!