ISTOTĄ CZŁOWIEKA JEST DUSZA

W miarę tego, jak istnienie ludzkie przesta­wało być bezpośrednim uczestnictwem we wspólnocie naturalno-mitycznej i społecznej i jak stawało się egzystencją indywidualnie wy­odrębnioną, człowiek silniej niż kiedykolwiek dawniej doświadczał obcości, a przynajmniej odrębności przyrody i grupy społecznej, do której należał, silniej niż dawniej pożądał za­bezpieczenia własnych, jednostkowych losów tejaz i w przyszłości. różnych mitologiach i systemach religij­nych różnych ludów formułowano  wiary, nadziei i obietnic w tym zakresie.Gdy było oczywiste, iż ciało ludzkie jest śmiertelne i nie może gwarantować indywidualnej nieśmiertel­ności, nadzieje musiały się skupiać na pojęciu duszy jako siły niematerialnej, a więc i nie- śmiertelnej.Z tego punktu widzenia człowiek utożsamiarsię raczej z duszą niż ze swym cia­łem, kruchym i przemijającym.)

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!