DUSZA JAKO WOŹNICA

Odtąd dusza jako woźnica kieruje na ziemi — pamiętając wszakże o idealnym świecie, z którego pochodzi — parą rumaków: jeden z nich jest symbolem woli i posłuszeństwa, drugi sym­bolem pożądań i namiętności. „Niechaj będzie podobna — pisał Platon duszy — do w jedno zrosłej siły skrzydlatego zaprzęgu i woźnicy. U bogów i konie, i woźni­ce, wszystko dzielne i z dobrego rodu, a u in­nych mieszanina. I tak, naprzód parą musi po­wozić nasz wódz, a potem konia ma jednego doskonałego, z pięknej i dobrej rasy, a drugiego z całkiem przeciwnej, rumaka zupełnie tam­temu przeciwnego […]. Otóż ten z nich, który lepsze ma stanowisko, kształty ma proste a pro­porcjonalne i zgrabne; wysoko nosi kark, nos ma łagodnie zgarbiony, biała maść, czarne oczy; ma ambicję, ale ma i władzę nad sobą i wstyd w oczach.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)