DOSTATECZNA REALIZACJA

System ten pozwalał na dostatecznie realistyczne traktowanie człowieka w ziemskich wymiarach jego istnienia, a zarazem umożli­wiał włączanie ponadziemskiej interwencji w to istnienie. W wielkim traktacie św. Tomasza o człowieku te dwa punkty widzenia były zwią­zane kunsztowną argumentacją. Ale system Arystotelesa — jak wspomnieliś­my — był „otwarty” nie tylko „ku górze”, lecz również „ku dołowi”. W całej przyrodzie organicznej rozróżniał on trzy rodzaje duszy roślinną, zwierzęcą i ludzką — jako siły ożywiającej, a w egzystencji człowieka wiązał bardzo ściśle jego ciało i duszę. Już greccy uczniowie Arystotelesa, jak Teofrast, a następ­nie uczeni arabscy próbowali wyciągnąć wnioski z tych materialistycznych założeń.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!