Z praktyki postępowania etycznego szarego człowieka

W wyniku przejęcia protestantyzmu, pisze M. Weber: „Z praktyki postępowania etycznego szarego człowieka usunięto bezplanowość i niesystematycz- ność, przekształcając je w jednolity styl życia oparty na racjonalnej metodzie. Bowiem tylko dzięki takiemu fundamentalnemu przeikształceniu całego trybu życia w każdej chwili i w każdej czynności mogło się przejawiać działanie łaski uświęcającej, świadczącej o uwolnieniu danego człowieka ze status na- turae i przeniesieniu go w status gratiae” (M. Weber 1930, s. 115).
Dla obecnych rozważań istotne jest to, że wykształcone przez protestantyzm „cnoty purytańskie” to zasadniczo nic innego, jak cechy postępowania instrumentalnego, które zdaniem T. Parsonsa i R. F. Ba- lesa (1955) są w rodzinie ukształtowane głównie przez ojca. Na koncepcję M. Webera można więc spojrzeć również przez pryzmat znaczenia konsekwencji zmian w panteonie, jakie wprowadził protestantyzm, który eliminując kult Matki Boskiej na rzecz typowo „ojcowskiego” kultu bóstw męskich zdecydowanie przesunął punkt ciężkości z preferowania przez religię cech ekspresyjnych (kształtowanych przez matkę) na rzecz wspomnianych już cech instrumentalnych.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!