Rozbieżności tych wyników wytłumaczone mogą być stosunkowo łatwo

Przyjrzymy się metodom badań, zastosowanym przez poszczególnych autorów. Ci mianowicie autorzy, którzy stwierdzili, że dominująca pozycja ojca sprzyja ukształtowaniu się wysokiego poziomu aspiracji u synów (tj. jak pamiętamy, C. E. Bowerman, G. H. Elder i K. Marjori- banks), swe materiały gromadzili na podstawie badań kwestionariuszowych, przeprowadzonych wśród dzieci, natomiast autorzy stwierdzający rzecz odwrotną (tj. F. L. Strodbeck, B. Rosen i R. D’Andra- de) stosowali metodę obserwacji, polegającą na rejestracji sposobów zachowania się ojca i dziecka w czasie wykonywania różnych zadań. Prawdopodobnie więc jest tak, że ojciec, który jest przez syna spostrzegany jako silny i kompetentny, a który jednocześnie nie tłumi (swą surowością lub nadmierną opiekuńczością) poczucia wolności i autonomii dziecka, stanowi najkorzystniejszy model rodzica rozwijającego u dziecka potrzebę osiągnięć. Prawidłowość tego typu rozumowania potwierdzać mogą wspomniane już rezultaty badań prowadzonych przez C. E. Bowermana i G. H. Eldera (1964), z których wynika, że obok dominacyjnej pozycji ojca w rodzinie z wysokim poziomem rozwoju potrzeby osiągnięć u synów wysoko koreluje również demokratyczny stosunek tych ojców do synów. Należy jeszcze wspomnieć, że w świetle badań P. Andersona (wg: D. B. Lynna 1974) duże różnice w poziomie aspiracji u rodziców wpływają na znaczne obniżenie potrzeby osiągnięć u dzieci.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!