Nieobecności ojca na stosunek dziewcząt do mężczyzn

Szczególny nacisk w swych badaniach położyła autorka na uchwycenie wpływu nieobecności ojca na stosunek dziewcząt do mężczyzn. Spośród całej populacji badanych dziewcząt wyróżniła E. M. Hetherington trzy grupy: 1) nie posiadających ojca w wyniku rozwodu rodziców, 2) nie mających ojca w wyniku jego śmierci i 3) posiadających obydwoje rodziców żyjących razem. W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu rzetelności metodologicznej prowadzonych badań do pierwszych dwóch grup badanych dziewcząt włączyła autorka tylko takie, które od czasu utracenia ojca nie utrzymywały regularnych kontaktów z żadnym dorosłym mężczyzną (który mógłby stanowić jego substytut). Wszystkie zaś badane były pierworodnymi dziećmi. Żadna z dziewcząt nie miała również brata. Z badań tych wynika, że dziewczęta, które utraciły ojców, zachowują się inaczej w stosunku do mężczyzn niż dziewczęta posiadające aktywnie uczestniczących w procesie wychowania ojców. Pomiędzy stosunkiem do mężczyzn dziewcząt z grupy pierwszej (wychowywanych przez samotne matki-rozwódki) i z grupy drugiej (wychowywanych przez samotne wdowy) istnieje, jak się okazuje, dosyć znaczna różnica.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)