Mężczyźni z rozbitych małżeństw

I tak badania prowadzone przez R. O. Andrewsa i H. T. Christensena (1951) wśród amerykańskich studentów wskazują, że ci mężczyźni, którzy pochodzili z rozbitych małżeństw, przejawiali większe „zapotrzebowanie” na kontakty z dziewczynami, przy jednoczesnym braku stałości w uczuciach i częstych konfliktach z partnerkami. Podobne badania przeprowadził R. F. Winch (1949 i 1950) i stwierdził, że u studentów, u których w stosunkach z żonami i przyjaciółkami następują częste konflikty wynikające z braku wystarczającego zrozumienia pomiędzy partnerami, zauważyć można brak odpowiedniej identyfikacji z ojcem (wynikającej przede wszystkim z braku ojca), przy jednoczesnym bardzo silnie zaznaczonym związku uczuciowym z matką. J. R. Hilgard, M. F. Neuman i F. Fisk (1960) stwierdzili, że wśród mężczyzn, którzy w dzieciństwie pozbawieni zostali możliwości obcowania z ojcem (w wyniku śmierci tegoż i pozostania matki w stanie wolnym) na dziesięć przypadków tylko jeden właściwie przystosowuje się do życia małżeńskiego. Bardzo podobne dane przedstawili G. Jacobson i R. G. Ryder (1969). Piszą oni, że mężowie, którzy w dzieciństwie (przed dwunastym rokiem życia) pozbawieni zostali możliwości żywych kontaktów z ojcem, przejawiali bardzo wiele symptomów niedostosowania w życiu małżeńskim. Mężczyźni tacy są niezrów- noważeni, drobiazgowi, wtrącają się do spraw związąnych z prowadzeniem domu, a nade wszystko przejawiają mniejszą aktywność płciową.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!