Dziewczęta wychowywane przez rozwódki

Dziewczęta te są, jak stwierdza E. M. Hetherington, kokieteryjne i „na każdym kroku są wrażliwe na mężczyzn”, podczas gdy dziewczęta wychowywane przez samotne wdowy są w stosunku do mężczyzn przesadnie powściągliwe, pełne zahamowań i wstydliwe. Unikają mężczyzn, ponieważ czują się w ich towarzystwie bardzo nieswojo. Ten specyficzny dla dziewcząt z obu grup (tych, które utraciły kontakt z ojcem) stosunek do mężczyzn ma — zdaniem E. M. Hetherington — uwidoczniać się również w czasie prowadzenia z nimi wywiadu przez mężczyznę. Każda z dziewcząt wychowywanych przez rozwódki starała się usiąść jak najbliżej rozmówcy, czuła się swobodnie, rozpierała się w fotelu i szukała kontaktu wzrpkowągo z badającym, podczas gdy córki wdów siadały możliwie najdalej od rozmówcy, zachowując sztywną posturę, unikały jego wzroku. Większe zainteresowanie mężczyznami, sprawami seksu, wcześniejsze rozpoczynanie życia płciowego itp. u dziewcząt pochodzących z rozbitych małżeństw stwierdzili także E. A. Nelsen i P. M. Vangen (1971) na podstawie badań prowadzonych wśród czarnych dziewcząt z niższych warstw społecznych.

Witaj na moim serwisie o społeczeństwie! Jestem z zawodu socjologiem i badanie relacji społecznych między ludźmi to moja praca ale i ogromne zainteresowanie. Jeśli podobają Ci się treści zawarte na moim serwisie to zapraszam do likowania na fb i komentowania!